
آنجا که زاده شدم
دکتر ژوزف پلمب کاکران پس از تحصیل پزشکی در آمریکا، همراه همسرش کاترین به ارومیه بازمیگردد؛ با این عزم که زندگیاش را وقف خدمت به مردم کند. در ایرانِ قرن نوزدهم، او به تأسیس بیمارستان، تربیت پزشک و درمان مردم همت میگمارد، بیآنکه تفاوت زبان، مذهب یا جایگاه اجتماعی، مانعی بر سر راه خدمتش باشد.
بیماریها و ناآرامیهای سیاسی، مسئولیتهایی بسیار فراتر از حرفهٔ پزشکی بر دوش او میگذارند. همزمان که زندگی ژوزف با امیدها و دشواریهای مردم گره میخورد، رنج فقدان نیز بهتدریج زندگی خانوادگیای را که به آن دلبسته است، دگرگون میکند. کاترین نیز در کنار او، در سرزمینی دور از آمریکای آشنای خود، میکوشد جایی برای خود بیابد و احساس کند به آن تعلق دارد.
زندگی مشترک آنها به روایتی عمیقاً انسانی از انساندوستی، ازخودگذشتگی و پیوندهای ماندگار میان آدمها و جاهایی بدل میشود که خانهٔ خود میدانند.
آنجا که زاده شدم، نوشتهٔ اسماعیل یوردشاهیان، شاعر و نویسندهٔ ایرانی، رمانی تاریخی با نثری شاعرانه است که ریشه در زندگی دکتر ژوزف پلمب کاکران دارد. این رمان که در آمریکا و ایران میگذرد، روایتی صمیمی از زندگی یک خانواده را با تصویری از جامعهای دستخوش تلاطم درهم میآمیزد و به عشق، سوگ، ایمان و جستوجوی احساس تعلق میپردازد.
- زبان نسخه انگلیسی
- قالب
- —
- گونه
- —
- انتشار
- —
- شابک
- —
دربارهٔ اسماعیل یوردشاهیان

اسماعیل یوردشاهیان، که با نام ادبی پندار اورمیایی مینویسد، شاعر، رماننویس، پژوهشگر و گاه نقاش ایرانی است. او در ارومیه، ایران، به دنیا آمد. اگرچه تاریخ رسمی تولد او ۲۵ مارس ثبت شده است، مادرش میگفت که او در صبحی سرد و زمستانی در ۱۷ فوریه به دنیا آمده است.
یوردشاهیان در میان موسیقی، شعر و قصهگویی بزرگ شد و مادرش، که او را نخستین آموزگار خود میداند، او را با ادبیات و موسیقی ایران و اروپا آشنا کرد. ترانهها، افسانهها و سنتهای شفاهی جوامع محلی آذربایجان نیز تأثیری ماندگار بر تخیل ادبی او گذاشتند.
او نوشتن شعر و داستان را در نوجوانی آغاز کرد و نخستین شعرش را در چهاردهسالگی سرود. در دوران تحصیل دانشگاهی در تهران، با پژوهشگر برجسته پرویز ناتل خانلری آشنا شد؛ خانلری بعدها او را به شاعر نامدار نادر نادرپور معرفی کرد. هر دو در رشد ادبی او نقشی مهم داشتند.
یوردشاهیان در زمینهٔ فرهنگ و تمدن و نیز روانشناسی اجتماعی تحصیل کرده و بخش بزرگی از زندگی خود را به تدریس و پژوهش در ارومیه گذرانده است. مهاجرت، خاطره، هویت و آوارگی از مضامین تکرارشوندهٔ آثار او هستند. رمان او، پاییز، یا شکار غزالها در غروب، که از پراکندگی خانوادهاش الهام گرفته، نخست در سال ۱۹۹۸ منتشر شد و در سال ۲۰۱۶ دوباره انتشار یافت.
او در طول فعالیت ادبی و پژوهشی خود دوازده مجموعه شعر، ده رمان، چهار کتاب کودک، هفت اثر پژوهشی و فلسفی و چهلوهفت مقالهٔ علمی و ادبی منتشر کرده است. او به زبان فارسی مینویسد و ادبیات را راهی برای عبور از مرزهای جغرافیایی، قومی و ملی و ایجاد پیوندی عمیقتر میان مردم سراسر جهان میداند.




